و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : خداى تعالى ، به حضرت موسى عليه السلام خطاب فرمود كه : اى موسى ! هر گاه بينى « 1 » كه پريشانى رو « 2 » به تو كرده ، بگو : « خوش آمد « 3 » ! » ، چيزى كه شعارِ صالحان است . و وقتى كه توانگرى را بينى كه رو « 4 » به تو آورده ، بگو : « گناهى است كه عقوبتش به زودى رسيد » . « 5 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : روز قيامت كه مىشود ، جمعى به درِ بهشت خواهند آمد و در را خواهند زد . پس به ايشان مىگويند كه : شما كيستيد ؟ خواهند گفت « 6 » : ما فقراييم . پس به ايشان مىگويند كه : آيا شما پيش از حساب مىخواهيد كه داخل بهشت شويد ؟ ايشان خواهند گفت : چيزى به ما نداده « 7 » بوديد كه حساب آن را از ما خواهيد « 8 » . پس خداى - عزَّ و جلَّ - مىفرمايد كه : راست مىگويند . برويد به بهشت . « 9 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : اگر نه آن بود كه شيعيان به خداى - عزَّ و جلَّ - الحاح مىكنند ، هر آينه ، خداى - عزَّ و جلَّ - تنگىِ احوال ايشان را زياده از آنچه هست ، مىكرد . « 10 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : هر چند ايمان بنده زياده « 11 » مىشود ، تنگىِ معيشتش بيشتر مىشود . « 12 » و از آن حضرت ، روايت كرده كه فرمود : كسى كه در مقام خوار كردن مؤمنى باشد يا او را حقير شمارد از جهت آن كه چيزى در دست او كم باشد و فقير باشد ، خداى تعالى ، او را در روز قيامت در حضور خلايق ، رسوا مىكند . « 13 » و بدان كه از جملهء لوازم دوست داشتن فقرا و مساكين ، آن است كه وقتى كه اطعامى كنند - و مردم را به مهمانى دعوت كنند ، چنانچه مردم توانگر را مىطلبند - فقرا را نيز بطلبند و مهمانى را مخصوص اغنيا نسازند . و رفتن به چنين مهمانىاى را بعضى از فقها ذكر كرده‌اند كه مكروه است . و در مكتوبى كه حضرت امير المؤمنين عليه السلام به عثمان بن حُنيف انصارى - كه از جانب آن

--> ( 1 ) . ج : « ببينى » . ( 2 ) . ب : « روى » . ( 3 ) . ب : « خوش آمدى » . ( 4 ) . ب : « روى » . ( 5 ) . همان ، ص 263 ، ح 12 . ( 6 ) . الف : + « كه » . ( 7 ) . ب : « داده » . ( 8 ) . ب : « آن را مىخواهيد » . ( 9 ) . همان ، ص 264 و 265 ، ح 19 . ( 10 ) . همان ، ص 264 ، ح 16 . ( 11 ) . ج : « زياد » . ( 12 ) . همان ، ص 261 ، ح 4 . ( 13 ) . همان ، ج 2 ، ص 353 ، ح 9 .